Op mijn startpagina, die overigens erg oldskool is, staat een rubriek ” weblogs”. Persoonlijke webblogs zijn hevig uit de mode en het rijtje met links naar mijn favoriete weblogs is al flink gedecimeerd. Desondanks is het rijtje links nog veels te groot want de helft van die weblogs worden niet meer bijgewerkt en zijn dus het bezoeken niet meer waard.
In den beginne waren weblogs een ware hit, web-log.nl en punt.nl zijn er groot mee geworden. Ook ik heb er diverse gehad met een paar honderd bezoekers per dag, het was leuk om te schrijven en vooral om gelezen te worden! Het was een vrolijke bedoening op m’n blogs, spelletjes, funny pictures, gratis films en muziek aanbieden, lekker kankeren op de politiek en alles wat mij verder niet zinde.
Op een gegeven moment raak je toch uitgeluld en blijft het kankeren slechts over. Het begon een beetje zurig te worden. Niet alleen op mijn blogs, deze constatering geldt voor de meeste persoonlijke blogs die ik volgde. Een enkeling zoals; Madbello, Bespiegelingen en Actiefront bleven gewoon doorgaan met regelmatige posts en daar heb ik dan ook veel respect voor. Blogs met een thema blijken doorgaans langer mee te gaan. Uiteraard is het gemakkelijker om aan onderwerpen te komen als je je bepaald tot een enkel thema. Zelf bezig ik al een tijdje een blog over Duitse postzegels, dit onderwerp ligt mij na aan het hart en dan is het niet zo moeilijk om stukjes te verzinnen.
Andere persoonlijke weblogs, zoals Haags Allerlei en Leidse glibber zijn ooit begonnen als persoonlijke blogs en zijn tot thema blogs uitgegroeid. Deze blogs hebben hun plaatsje gevonden en worden alom gewaardeerd…terecht!
Kent u het Ikea gezegde ” retro is niet meer van deze tijd” ? Dat gevoel krijg ik bij Facebook , hyves en andere social media…oldskool weblogs in een nieuw jasje. Nee, ik hou meer van echt persoonlijke blogs. Dat je dan soms in herhaling valt, eens wat minder postings plaatst of uit je nek gaat zitten lullen…dat mag de persoonlijke pret niet drukken. Zoals een wijs man eens zei: vooral doorgaan!
Eindelijk heeft Tim Kuik van Brein z’n zin. 
